Ippodata

Κλείσαμε έναν μήνα από τότε που μπήκε στην Ελλάδα ο στοιχηματισμός επί γαλλικών ιπποδρομιών. Σίγουρα αρκετός κόσμος θα τις βρίσκει στην πρόγνωση πιο δύσκολες από τις ελληνικές (κάποιοι χαρακτηριστικά λένε πως είναι σαν να παίζουν kino!). Βέβαια, αυτό είναι λογικό. Στην Ελλάδα βλέπουμε όλα τα άλογα (δεν είναι δα και τόσα πολλά) να τρέχουν αρκετές φορές. Τα έχουμε δει να συναγωνίζονται μεταξύ τους και συνήθως υπάρχει η βοήθεια των επιδόσεων, που μπορεί να μην είναι πανάκεια, αλλά σίγουρα είναι ένα στοιχείο.
Στο εξωτερικό τα άλογα είναι πάρα πολλά. Μόνον οι διετείς που ντεμπουτάρουν κάθε χρόνο σε Αγγλία και Γαλλία είναι πάνω από 3.000! Τα ιπποδρόμια, επίσης, είναι πάρα πολλά και με διαφορετικά χαρακτητιστικά. Άλλα έχουν μόνο ευθείες, άλλα πολλές στροφές, κάποια είναι δεξιόστροφα και άλλα αριστερόστροφα, άλλα έχουν χορτάρι, κάποια φυσική άμμο και άλλα είναι all weather. Η συμπεριφορά, δηλαδή, του κάθε αλόγου είναι πιθανό να διαφέρει από ιπποδρόμιο σε ιπποδρόμιο. Επίσης, δεν έχουμε πληροφόρηση για το πως έχουν γυμναστεί τα άλογα και ποιές επιδόσεις πέτυχαν στα γκάλοπ τους. Απλά οι περισσότεροι προπονητές ανακοινώνουν στα προσωπικά τους σάιτ (όλοι σχεδόν έχουν διαδυκτιακή διεύθυνση) τις σκέψεις τους για τα άλογα τους. Γενικά, όμως, θεωρείται πως από τη στιγμή που ένα άλογο γράφτηκε να τρέξει, είναι και έτοιμο να διακριθεί. Η έννοια της "τσόντας", του να ... γεμίσει η κούρσα δεν υπάρχει. Μόνον εγγραφές ρυθμού διαδρομής. Βέβαια, από την παρατήρηση μαθαίνει κανείς ποιοί προπονητές είναι ικανοί να κερδίσουν ένα πουλάρι από το ντεμπούτο του (σορτί), ή ένα άλογο μετά από μεγάλο ρεπό και ποιοί αρέσκονται στο να τα βελτιώνουν κούρσα με κούρσα. Άλλωστε το ιπποδρομιακό παιχνίδι, είναι και μία μορφή επιστήμης, αυτή της παρατήρησης!
Στα άλογα, λοιπόν, μικρής ηλικίας τρία στοιχεία μπορούν να βοηθήσουν τον παίκτη του ιπποδρόμου. Η γενεαλογία του αλόγου, η εμβέλεια του προπονητή, όπως και του αναβάτη και τέλος αυτό που λέμε στοιχηματική αγορά, η απόδοση, δηλαδή του κάθε αλόγου, κυρίως την τελυταία στιγμή. Εννοείται, δυστυχώς, πως κανένα από τα τρία δεν εγγυάται την επιτυχία. Άλλη πληροφορία που μπορεί να βοηθήσει, είναι οι εγγραφές, που έχει (αν έχει) ένα άλογο στις κλασσικές κούρσες της ηλικίας του. Το πρόβλημα του ποιός στίβος του αρέσει το αγνοούμε προσωρινά, γιατί είναι κάτι σαν λαχείο. Θεωρείται, γενικά, πως το άλογο κληρονομεί τα χαρακτηριστικά του πατέρα του (ο Pivotal πχ. ήταν λασπιάρης, άρα και τα παιδιά του το ίδιο), αλλά τίποτα δεν είναι απόλυτο για τα άλογα στην πράξη.
Όταν τα άλογα έχουν τρέξει μερικές φορές, αρχίζουμε να αποκτούμε μια καλύτερη εικόνα τους, αλλά πώς όμως, μπορούμε να το συγκρίνουμε με άλογα με τα οποία δεν έχει βρεθεί αντίπαλος; Εδώ οι ειδικοί χρησιμοποιούν άλογα - κλειδιά και προσπαθούν να κάνουν τη σύγκριση. Δηλαδή, με απλά λόγια, το άλογο Α κέρδισε το Β, το Β κέρδισε το Γ, άρα το Α είναι καλύτερο από το Γ! Δεν είναι, βέβαια, τόσο απλό, όσο φαίνεται, αφού λαμβάνεται υπόψη και η δυναμικότητα της κούρσας, αν κάποιο άλογο που τερμάτισε πιο πίσω βγήκε και κέρδισε στην επόμενη συμμετοχή του. Κάπως έτσι λετουργεί το σύστημα επιλογών και ονομάζουν αυτό που λέγεται φόρμα αλόγου.
Πρέπει, ακόμα να σημειωθεί, πως σε αρκετούς ιπποδρόμους είναι πολύ σημαντικό το σταρτ. Σκεφτείτε μία κούρσα 1000 μέτρων σε ευθεία, με 20-25 άλογα, που θα μοιραστούν σε 2- 3 γκρουπ. Ο στίβος στη μία πλευρά μπορεί να είναι ελαφρύτερος κατά 1- 3 δευτερόλεπτα - σκέτο "μονοπάτι" - από τη μία πλευρά του μέχρι την απέναντι! Καταλαβαίνετε πως ουσιαστικά τα άλογα που κληρώθηκαν στη λάθος πλευρά του στίβου, δεν έχουν καμία τύχη!