Ippodata

Πάρα πολλές χώρες του εξωτερικού διαθέτουν γυναίκες αναβάτιδες εδώ και πάρα πολλά χρόνια. Στην Αυστραλία μέχρι πρότινος, η πλειοψηφία των φιλίππων πίστευε πως οι πρώτες γυναίκες αναβάτιδες ξεκίνησαν να ιππεύουν το 1979 αλλά τελικά η περιέργεια ενός ερευνητή, όπως και το πάθος της πρωταγωνίστριας, μας αποκαλύπτει μια ιστορία που θα μπορούσε να πάρει και όσκαρ καλύτερης ταινίας.
Τη προπολεμική περίοδο στην Αυστραλίας υπήρχε ένας αναβάτης με το όνομα Bill Smith, τον οποίο οι άντρες αναβάτες τον αποκαλούσαν Bill «Girlie» (κοριτσάκι) αφού ντρεπόταν να αλλάξει ρούχα στα αποδυτήρια των αναβατών, αλλά και να κάνει μπάνιο μετά από μια ημέρα γεμάτη καβάλες. Μάλιστα, ήταν ένα απόμακρο άτομο χωρίς οικογένεια, ή φίλους, ενώ απέφευγε να μπαίνει σε συζητήσεις με τους αναβάτες, όπως τον απέφευγαν και εκείνοι λόγω της μοναξιάς του.
Ο Bill Smith εκτός από άδεια αναβάτη είχε και άδεια προπονητή παράλληλα, κάτι που επιτρέπεται ακόμα και σήμερα. Την περίοδο μεταξύ 1940 και 1950 ο Bill Smith, προπονούσε και ίππευε παράλληλα αρκετούς νικητές, αν και δεν ήταν στη λίστα των κορυφαίων προπονητών αλλά και αναβατών. Όταν ήρθε η στιγμή της απόσυρσης του από το χώρο των ιπποδρομιών, ο ηλικιωμένος Bill Smith προτίμησε να νοικιάσει μια γκαρσονιέρα για τα γεράματα του. Τα χρόνια της ηλικίας του όμως, τον οδήγησαν στο νοσοκομείο, όπου μετά από μια ασθένεια τελικά απεβίωσε.
Η ημέρα του θανάτου του ήταν και η ημέρα της αποκάλυψης του! Οι νοσοκόμες ανακάλυψαν πως ο Bill Smith δεν ήταν άντρας, αλλά μια γυναίκα ορφανή από γονείς από τη στιγμή που γεννήθηκε το 1886 με το όνομα Wilhemena Smith!
Χρειάστηκε να περάσουν 30 ολόκληρα χρόνια για να καταλάβει ο αναβάτης Joe Mcnamarra, γιατί σε ένα πέσιμο που είχε μαζί της και ενώ δεν μπορούσε να αναπνεύσει δεν τον άφησε να της βγάλει τα ρούχα στο στίβο.
Ένας από τους παράγοντες του χώρου αναφέρει μια ιστορία για την Wilhemena, που έλαβε χώρα το 1945: «Ήμασταν πεπεισμένοι πως ο Bill Smith δεν ήταν άντρας παρά μια γυναίκα αλλά δεν μπορούσαμε να το αποδείξουμε. Είχε μεγάλους γλουτούς όπως οι γυναίκες, ενώ και η φωνή της δεν είχε ανδρικό τόνο. Μια μέρα έγω με ένα φίλο μου βρήκαμε την ευκαιρία να αποδείξουμε ότι ήταν γυναίκα. Περιμέναμε τη στιγμή που θα πήγαινε στο μπάνιο που βρισκόταν σε ανοικτό χώρο, κατασκευασμένο πρόχειρα και γεμάτο τρύπες. Ήταν η στιγμή που θα αποδεικνύαμε το μυστικό της. Την ώρα που πλησιάζαμε στο μπάνιο για να δούμε μέσα από τις τρύπες, ακούσαμε μια φωνή να λέει: Παιδιά ψάχνετε για κάτι; Κοντέψαμε να πεθάνουμε από τη τρομάρα μας και φύγαμε τρέχοντας».
Ένας άλλος αναβάτης της τότε εποχής αναφέρει ένα συμβάν που έλαβε χώρο στα αποδυτήρια των αναβατών: «Είχε παράξενη φωνή για άντρα. Μια μέρα σκοπεύαμε να τη γδύσουμε, αλλά τη στιγμή που θα το κάναμε μπήκε μέσα στα αποδυτήρια ένας Ελλανοδίκης και μας είπε να σταματήσουμε».
Η Wilhemena Smith πέθανε στις 24 Ιουνίου το 1975 σε ηλικία 88 ετών και ίσως είναι η πιο αξιόλογη τζόκευ που έχει περάσει από τις Αυστραλέζικες ιπποδρομίες, όχι τόσο για τις ικανότητες της, αλλά επειδή σε μια ανδροκρατούμενη εποχή, επέλεξε να μπει με πλάγιο και δύσκολο τρόπο, σε έναν καθαρά ανδροκρατούμενο χώρο υπομένοντας τα πάντα.
Πρέπει να σας πούμε πως το σημείο ταφής της μέχρι το Φεβρουάριο του 2005 δεν διέθετε κάποια πλάκα και ύστερα από την αποκάλυψη της ιστορίας, αναγνωρίσθηκε πλέον σαν την πρώτη τζόκευ της Αυστραλίας, κάνοντας μια τελετή στο τάφο της όπου τελικά της τοποθετήσανε, για να μπορούν τόσο αυτές οι γενιές όσο και οι επόμενες να εμπνέονται από αυτή τη σπουδαία αυτή προσωπικότητα.