Ippodata

(Συνέχεια)
ΠΑΥΛΟΣ ΓΕΡΟΥΛΑΝΟΣ (Υπουργός Πολιτισμού και Τουρισμού): Ευχαριστώ.
Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, χαίρομαι που παίρνω το λόγο μετά τον συνάδελφο, τον κ. Τζηκαλάγια, διότι ήσασταν ο μόνος που βάλατε μία διάσταση στην οποία θα ήθελα να δώσω έμφαση στην ομιλία μου και αυτή είναι αν θέλετε το κοινωνικό χρώμα, η κοινωνική διάσταση του θέματος που αναφέρουμε σήμερα. Χαίρομαι ιδιαίτερα το ότι μας δίνεται αυτή η ευκαιρία να φέρουμε αυτό το θέμα στη Βουλή, διότι οι διαστάσεις του προβλήματος που έχει δημιουργηθεί είναι πραγματικά τεράστιες.
Κάτω από άλλες συνθήκες, θα λέγαμε ότι η χρήση νέων τεχνολογιών για την καταπολέμηση ενός μονοπωλίου, θα μπορούσε να είχε πολύ θετικές διαστάσεις για την κοινωνία. Σήμερα, όμως, είμαστε εδώ για να συζητήσουμε για μία πρόοδο που έχει φέρει η κοινωνία, που δεν είναι θεμιτή και που βάζει σε ορατό κίνδυνο τόσο την ευνομούμενη πολιτεία, όσο και τους πολίτες της χώρας. Είναι ένας κίνδυνος, που θα χρειαστεί τη συμβολή όλων μας, για να μπορέσουμε να λύσουμε το πρόβλημα που έχει δημιουργηθεί. Αλλά νομίζω, για να συζητήσουμε αυτό το θέμα διεξοδικά, πρέπει να πάρουμε τα πράγματα από την αρχή.
Είναι γνωστό ότι στη χώρα μας απαγορεύονται τα στοιχήματα, τα τυχερά παιχνίδια, ο λεγόμενος, δηλαδή, τζόγος. Κάθε παραβάτης που οργανώνει, διεξάγει και διαχειρίζεται στοιχήματα, έξω από το θεσμικό πλαίσιο που επιβάλλει το κράτος, τιμωρείται. Και αυτό γιατί η πολιτεία -και θα εξηγήσω γιατί- θεωρεί ότι σε λάθος χέρια αυτές οι δράσεις μπορούν να γίνουν επικίνδυνες. Εξαίρεση σε αυτήν την απαγόρευση αποτελεί το μονοπώλιο του ελληνικού δημοσίου. Το κράτος, δηλαδή, έχει επιφυλάξει για τον εαυτό του το δικαίωμα να μπορεί να διαχειρίζεται στοιχήματα μέσα σε ένα συγκεκριμένο θεσμικό πλαίσιο, το οποίο έχει αποφασίσει η πολιτεία εδώ και χρόνια. Και πάλι, όχι μόνο στη χώρα μας, το δημόσιο επιλέγει είτε μέσω διαγωνισμού είτε μέσω απευθείας αναθέσεων, εκείνους οι οποίοι τρέχουν αυτές τις υπηρεσίες για το κράτος. Σε οποιαδήποτε άλλη περίπτωση, ισχύει η βασική αρχή της γενικής απαγόρευσης.
Και εδώ να απαντήσω στον κ. Καράογλου, ότι δεν είναι μόνο ο Ο.Π.Α.Π., αυτός ο οποίος χειρίζεται τυχερά παιχνίδια στην Ελλάδα. Ο Ο.Π.Α.Π. είναι ένας οργανισμός, Οργανισμός Προγνωστικών Αγώνων Ποδοσφαίρου, Νομικό Πρόσωπο Ιδιωτικού Δικαίου, ιδρύθηκε το 1958, μία από τις μεγαλύτερες εταιρείες κεφαλαιοποιήσεως στην Ελλάδα. Στο μετοχικό κεφάλαιο του Ο.Π.Α.Π. μετέχει το ελληνικό δημόσιο με 34%, με το 1/3 δηλαδή, με το οποίο του δίνει την ευκαιρία να ελέγχει αρκετές από τις διαδικασίες του οργανισμού. Αλλά δεν είναι μόνο ο Ο.Π.Α.Π., είναι και ο Ο.Δ.Ι.Ε., ο Οργανισμός Διεξαγωγής Ιπποδρομιών, ο οποίος είναι επίσης Νομικό Πρόσωπο Ιδιωτικού Δικαίου και ο οποίος κληρονομήθηκε στην παρούσα Κυβέρνηση με ένα τεράστιο έλλειμμα, ενώ σας τον είχαμε αφήσει με κέρδη.
Αν θέλετε, λοιπόν, να μιλήσουμε για διαφυγόντα κέρδη κάποια στιγμή αξίζει να φέρετε και το θέμα του Ο.Δ.Ι.Ε. στη Βουλή, για να δείτε πώς η κακοδιαχείριση εκεί πέρα συνέβαλε σε αυτό το οποίο περιγράψατε στις ομιλίες σας, σαν οικονομική κρίση.
Υπάρχουν τα κρατικά λαχεία, τα οποία εποπτεύονται κατευθείαν από το Υπουργείο Οικονομικών και υπάρχει και το καζίνο, οι οποίες είναι επιχειρήσεις και χερσαίες και εν πλω, οι οποίες διαχειρίζονται μορφές στοιχήματος. Όπως, μάλλον, θα γνωρίζετε, καζίνο υπάρχουν στην Ελλάδα εννέα και υπάρχουν και τα εν πλω καζίνο, ακόμα αυτά που βλέπουμε στα κρουαζιερόπλοια, τα οποία μπορούν να διεξάγουν στοιχήματα, αφότου βγουν εκτός χωρικών υδάτων.
Κανένας άλλος ιδιώτης δεν έχει τη δυνατότητα να διεξάγει στοιχήματα στην Ελλάδα. Το ερώτημα είναι γιατί; Γιατί σε μία εποχή που έχει γίνει αποδεκτό ότι ο περιορισμός των μονοπωλίων είναι θετικός για μια κοινωνία, γιατί επιμένουμε σαν πολιτεία και διατηρούμε το μονοπώλιο των στοιχημάτων; Οι λόγοι είναι δύο.
Ο κύριος λόγος είναι κοινωνικός και όχι οικονομικός, όπως υπαινίσσεται το ερώτημά σας. Στα χέρια ιδιωτών, τα παράνομα στοιχήματα από τα τυχερά παιχνίδια, μπορούν να γίνουν ανεξέλεγκτα. Γίνονται πηγές διαφθοράς, εγκλήματος, κερδοσκοπίας και εκμεταλλεύονται τον εθισμό ορισμένων συμπολιτών μας. Αντί να προστατεύεται ο καταναλωτής σε μία ελεύθερη αγορά στοιχημάτων, μένει έκθετος σε μικρά και μεγάλα συμφέροντα. Και δεν χρειάζεται κανείς να πάει μακριά, μία επίσκεψη στο Μοναστηράκι, αν δεί κανείς έναν παπατζή, μπορεί εύκολα να δει πώς ένας ανυποψίαστος πολίτης μπορεί να γίνει βορά στα χέρια των επιτήδειων. Την ίδια ώρα, στα χέρια παράνομων κυκλωμάτων πέφτουν νέοι άνθρωποι, παιδιά, άνθρωποι με οικονομικές δυσκολίες, πολίτες εθισμένοι στον τζόγο.
Πρωτίστως, λοιπόν, μέλημα της πολιτείας είναι να εμπεδώσει την έννομη τάξη και να προστατεύσει τον καταναλωτή τέτοιων παιχνιδιών, τέτοιων στοιχημάτων. Δευτερευόντως, και βεβαίως αυτό δεν είναι ευκαταφρόνητο, η πολιτεία κερδίζει πολλά χρήματα από τον τρόπο με τον οποίο διαχειρίζεται το δικαίωμά της και αυτό είναι αυτό το οποίο αναφέρατε και εσείς στην ερώτησή σας. Έσοδα από μερίσματα, από φόρους το ελληνικό δημόσιο κερδίζει πολλά και σημαντικά ποσά από το στοίχημα, από αυτού του είδους τα παιχνίδια, ποσά τα οποία του επιτρέπουν να κάνει πολύ σημαντικές παρεμβάσεις και στο χώρο του πολιτισμού, και στο χώρο του αθλητισμού και στης υγείας και στης εκπαίδευσης.
Ειδικά στην περίπτωση του Ο.Π.Α.Π., ένα αρκετά μεγάλο κονδύλι, έρχεται να στηρίξει την πολιτική της πολιτείας και αυτό το κονδύλι είναι οι χορηγίες κοινωνικής ευθύνής που παρέχει ο Ο.Π.Α.Π. στον πολιτισμό και στον αθλητισμό. Και λέω, αυτό είναι ένα εν δυνάμει εργαλείο, και λέω εν δυνάμει εργαλείο γιατί μέχρι σήμερα όλα αυτά τα ποσά, οι φόροι, οι χορηγίες, οι επιχορηγήσεις, ακόμα και οι διαφημίσεις του Ο.Π.Α.Π., δεν είχαν καμία στρατηγική στόχευση. Υπηρετούσαν μικρά κομματικά, προσωπικά συμφέροντα, ρουσφέτια θα λέγαμε δηλαδή, και αν πάρει κανείς τη λίστα των επιχορηγούμενων, θα δει ότι πολλές φορές αυτά τα κονδύλια πήγαιναν σε λάθος χέρια. Δεν λέω ότι πήγαιναν πάντα στα λάθος χέρια, αυτό το οποίο λέω είναι ότι πήγαιναν χωρίς οποιαδήποτε στρατηγική στόχευση.
Το ποσοστό, λοιπόν, που ανήκει στο κράτος, το 1/3, δίνει το δικαίωμα στο κράτος να ελέγξει τον Ο.Π.Α.Π., να ελέγξει -τουλάχιστον- κάποιες αποφάσεις του. Μέσα απ' αυτόν τον έλεγχο την τελευταία δεκαετία, το ελληνικό δημόσιο έχει εισπράξει από τον Ο.Π.Α.Π. περίπου 1,8 δισεκατομμύρια σε φόρους, περίπου 1,8 δισεκατομμύρια σε μερίσματα, μισό δισεκατομμύριο σε άλλους φόρους από τις δραστηριότητές του, περίπου 300 εκατομμύρια σε χορηγίες και περίπου 165 εκατομμύρια ευρώ σε δωρεές.
Η διαφήμιση του Ο.Π.Α.Π. την τελευταία δεκαετία έχει ανέλθει σε περίπου 270 εκατομμύρια ευρώ. Συνολικά δηλαδή το ελληνικό δημόσιο, η ελληνική κοινωνία, τα τελευταία δέκα χρόνια εισέπραξε από τον Ο.Π.Α.Π. γύρω στα 4,5 εκατομμύρια ευρώ. Το λέω αυτό, διότι και οι εκτιμήσεις του Ο.Π.Α.Π. και οι δικές μας είναι ότι τα 5 δισεκατομμύρια στα οποία αναφέρεστε, είναι ένα ποσό μάλλον πληθωρισμένο.
Στην πραγματικότητα υπολογίζει ο Ο.Π.Α.Π. τουλάχιστον, ότι τα ποσά αυτά του παράνομου τζόγου αυτή τη στιγμή στην Ελλάδα, είναι γύρω στα 2 δισεκατομμύρια και ως προς τα ποσά που έχει εισπράξει το ελληνικό δημόσιο την τελευταία δεκαετία -που δεν είχαμε τόσο μεγάλη έξαρση αυτών των φαινομένων- μάλλον προς τα εκεί είναι τα σωστά νούμερα. Αυτό, όμως, βεβαίως είναι πάρα πολύ δύσκολο να το αποτυπώσει κανείς, εφόσον δεν είναι εύκολο να παρακολουθήσει τι γίνεται μέσα από το διαδίκτυο.
Αυτό το οποίο έχει κάνει η πολιτεία και ο Ο.Π.Α.Π. μαζί τον τελευταίο καιρό, είναι ότι έχει ελέγξει αρκετά επισταμένα αυτό το οποίο λέμε «παιχνίδια με φυσική παρουσία». Το θεσμικό πλαίσιο δηλαδή το οποίο υπάρχει αυτή τη στιγμή, δημιουργεί μία διασφάλιση για το ελληνικό δημόσιο, ότι τα «παιχνίδια με φυσική παρουσία» βρίσκονται αυτή τη στιγμή στο ελάχιστο. Και εκεί έχει γίνει μία σοβαρή δουλειά, ώστε να περιοριστούν στο μεγαλύτερο δυνατό σημείο.
Η Επιτροπή Αντιμετώπισης του Παράνομου και Αντικανονικού Στοιχήματος του Ο.Π.Α.Π. στελεχώνεται σήμερα με ανώτατα στελέχη της Ελληνικής Αστυνομίας και τις Υπηρεσίες Ειδικών Ελέγχων του Υπουργείου Οικονομικών με νομικούς και έχει την υλικοτεχνική υποδομή για να κάνει το έργο που έχει καλεστεί να κάνει. Πρόσφατα μάλιστα απέτρεψε την εγκατάσταση στην Ελλάδα της STANLEYBET, η οποία είχε προσπαθήσει να εδραιωθεί στην Αθήνα και στην Καλαμαριά στη Θεσσαλονίκη.
Τα τελευταία, όμως, χρόνια έχει εμφανιστεί αυτό το νέο είδος παράνομου στοιχήματος, το οποίο περιγράφεται στην ερώτησή σας και το οποίο δημιουργεί ένα καινούργιο πλαίσιο στο οποίο πρέπει να ανταπεξέλθει και η ελληνική πολιτεία και ο Ο.Π.Α.Π.. Η επίθεση, λοιπόν, στο σημερινό θεσμικό πλαίσιο έρχεται από το διαδίκτυο και δεν αφορά μόνο τον Ο.Π.Α.Π., αλλά όλες τις άλλες μορφές στοιχήματος στη χώρα μας. Αν δείτε, ας πούμε, πολλά από τα στοιχήματα που μπορεί να βάλει κανείς μέσα από τον ηλεκτρονικό τζόγο, είναι εφάμιλλα του καζίνο και όχι του Ο.Π.Α.Π..
Σήμερα, μέσω του διαδικτύου, ένας Έλληνας πολίτης έχει τη δυνατότητα να επισκεφθεί ένα διαδικτυακό τόπο, να στοιχηματίσει σε κάθε μέρος του κόσμου για οποιαδήποτε δράση, χωρίς να υφίσταται κανένας έλεγχος, χρησιμοποιώντας μόνο την πιστωτική του κάρτα. Και εδώ θέλω να σταθώ λίγο. Δεν είναι τίποτε άλλο ο ηλεκτρονικός τζόγος, αν θέλετε μοιάζει πάρα πολύ μ' αυτό το οποίο είχαμε να αντιμετωπίσουμε μέχρι σήμερα σε όλες τις άλλες μορφές του παράνομου στοιχήματος. Και λέω μοιάζει, διότι το διαδικτυακό στοίχημα μπορεί να έκανε ηλεκτρονικό το παράνομο στοίχημα, αλλά έκανε και κάτι ακόμη χειρότερο, το έβαλε μέσα στην καθημερινότητα των σπιτιών μας. Δηλαδή, εκεί που κάποτε στο σπίτι μας ερχόταν το παράνομο στοίχημα μια φορά το χρόνο, τώρα έρχεται κάθε πρωί.
Υπάρχει, λοιπόν, μία σειρά στοιχηματικών γεγονότων σε διάφορα κράτη, σε διάφορα αθλήματα με συγκεκριμένες αποδόσεις για κάθε επιλογή, για κάθε όρεξη. Η επιλογή στοιχηματικών γεγονότων γίνεται από τον παίχτη σε ένα ή περισσότερα στοιχηματικά γεγονότα με χρέωση του λογαριασμού της πιστωτικής του κάρτας. Σε περίπτωση, βεβαίως, που κάνει λάθος, βάλει λάθος στοίχημα, αυτά τα λεφτά τα χάνει. Σε περίπτωση, όμως, που είναι ορθή η επιλογή του και κερδίσει τα λεφτά, η εταιρεία στοιχηματισμού πιστώνει το λογαριασμό της πιστωτικής του κάρτας. Και αυτή μένει πάνω στην κάρτα του, έως ότου εκείνος ζητήσει να το πάρει πίσω, αλλιώς συνεχίζει και το παίζει.
Και έτσι απλά, χωρίς καμία δυσκολία, ο χρήστης επισυνάπτει μία σχέση με την εταιρεία ηλεκτρονικού στοιχήματος, από την οποία δύσκολα βγαίνει και από την οποία η δυνατότητα της κρατικής εποπτείας και παρέμβασης, είναι εξόχως περιορισμένη. Αυτή η σχέση εξάρτησης -αν θέλετε- του χρήστη με την εταιρεία, προφανώς δημιουργεί τις απώλειες στα έσοδα του δημοσίου, που περιγράψατε.
Αυτό, όμως, έρχεται με μία σειρά από κινδύνους. Ο πρώτος κίνδυνος είναι ο κίνδυνος που έρχεται από την ευκολία της πρόσβασης. Ο χρήστης δεν χρειάζεται να βγει από το σπίτι του για να στοιχηματίσει. Κάποτε περπατούσε μέχρι το πρακτορείο του Ο.Π.Α.Π. ή πήγαινε σε ένα καζίνο ή στον Ιππόδρομο. Σήμερα, από το σπίτι του μπορεί να κάνει ακριβώς το ίδιο πράγμα.
Ο δεύτερος κίνδυνος είναι η δυσκολία ταυτοποίησης των στοιχείων του χρήστη για την εταιρεία, δηλαδή ακόμη και οι εταιρείες, οι οποίες θέλουν να ταυτοποιήσουν τα στοιχεία, δεν μπορούν να ταυτοποιήσουν τα στοιχεία ενός ανήλικου, εάν αυτός ο ανήλικος χρησιμοποιεί την κάρτα ενός τρίτου.
Και ο τρίτος κίνδυνος, βέβαια, έρχεται από την κερδοφορία της εταιρείας. Διότι -όπως είπατε και όπως είπαν και κάποιοι από εσάς- τα έξοδα στις λειτουργικές δαπάνες υποδομής, όπως τα πρακτορεία, οι εταιρείες, μπορούν να περάσουν περισσότερα κέρδη στους χρήστες, διότι δεν έχουν ακριβώς αυτά τα έξοδα λειτουργίας. Και αυτό, βεβαίως, αυξάνει τον κίνδυνο εθισμού.
Ο χειρότερος, όμως, ίσως κίνδυνος αυτής της πρακτικής, είναι ο υπερδανεισμός στον οποίο μπορεί να μπει ο χρήστης, εάν εθιστεί και συνεχίσει να πιστώνει την πιστωτική του κάρτα. Η ευκολία χρέωσης της πιστωτικής κάρτας, σημαίνει γρήγορο και εύκολο δανεισμό, δανεισμό τον οποίο δεν μπορεί να παρακολουθεί αναγκαστικά ο χρήστης. Χωρίς τις κοινωνικές αντιστάσεις που υπήρχαν στο παρελθόν, χωρίς τους οικονομικούς περιορισμούς, ο χρήστης έχει τη δυνατότητα να υπερχρεώσει το νοικοκυριό του.
Είναι εντυπωσιακό πως αυτό το είδος δανεισμού και τζόγου -ειδικά σε μία δύσκολη περίοδο για τη χώρα και για το ελληνικό νοικοκυριό- έχει θέσει νέους κοινωνικούς κινδύνους, κοινωνικά προβλήματα, πολλές φορές προσωπικά δράματα. Και μόνο αυτός ο λόγος είναι επαρκής, για να πάρει την απόφαση η πολιτεία να κάνει ό,τι μπορεί για να σταματήσει τον παράνομο τζόγο και τη διαφήμισή του.
Επιμένω σε αυτή την κοινωνική παράμετρο του παράνομου στοιχήματος, για να εξηγήσω γιατί δεν είναι μόνο θέμα του Ο.Π.Α.Π., αλλά και της συντεταγμένης πολιτείας να κάνει ό,τι είναι δυνατόν για να περιορίσουμε και κατά προτίμηση να βάλουμε τέλος σ' αυτό το φαινόμενο. Είναι θέμα που μας αφορά όλους και κάτι στο οποίο οφείλουμε να συνεργαστούμε. Από τη μεριά μας πάντως, είμαστε απολύτως αποφασισμένοι, να χρησιμοποιήσουμε κάθε νομικό μέσο το οποίο θα σταματήσει τη διάδοση αυτής της πρακτικής.
Για την απώλεια εσόδων για το κράτος όλοι μίλησαν. Θέλω απλώς να επαναλάβω, ότι δεν είναι μόνο από τους φόρους, τους οποίους περιγράψανε. Είναι και από τα μερίσματα τα οποία ο Ο.Π.Α.Π. πληρώνει στο ελληνικό δημόσιο, είναι και τα χρήματα τα οποία χάνει ο Ο.Π.Α.Π. από τη δυνατότητα του να χορηγήσει εποπτευόμενους φορείς.
Για όλους αυτούς τους λόγους, λοιπόν, το ελληνικό δημόσιο έχει ξεκινήσει τώρα -έστω και αργά- την αντεπίθεσή του σ' αυτό το φαινόμενο. Σήμερα, αποτελεί πια προτεραιότητα της Κυβέρνησης, να χτυπήσει τον παράνομο τζόγο και έχει ενισχύσει τη θέση των ειδικών παροχών στοιχήματος και παιχνιδιών, για να πατάξει τη φοροδιαφυγή. Σε αυτή τη μάχη έχει ενταχθεί επίσης και η δίωξη ηλεκτρονικού εγκλήματος και θα συνεργαστούμε με κάθε ευκαιρία που μπορεί να βοηθήσει προς αυτή την κατεύθυνση.
Σ' αυτό το πλαίσιο που εξέθεσα, κινήθηκε και η πρόσφατη συνάντηση μου με τον Υπουργό των Οικονομικών. Και ένας από τους λόγους που δεν είναι εδώ σήμερα, είναι διότι βρισκόμαστε σε απόλυτο συντονισμό, έτσι ώστε να φέρουμε το καλύτερο δυνατό νομοσχέδιο, το καλύτερο δυνατό πλαίσιο, για να περιορίσουμε αυτά τα φαινόμενα.
Συγκεκριμένα, επεξεργαζόμαστε μεθόδους και σειρά μέτρων αποτελεσματικής ρύθμισης και εποπτείας του συγκεκριμένου τομέα. Παρακολουθούμε στενά τις προσπάθειες της Γαλλίας -στις οποίες αναφέρθηκε ο κ. Κουκοδήμος- όπως επίσης και του Βελγίου, της Ιταλίας και της Δανίας. Αυτά τα προβλήματα είναι καινούργια προβλήματα, είναι διεθνή προβλήματα και έχουμε κάθε λόγο να παρακολουθήσουμε πολύ στενά αυτό το οποίο κάνουν άλλες χώρες -ειδικά οι χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης- για να δημιουργήσουμε το πλαίσιο, το οποίο θεωρούμε καλύτερο για την Ελλάδα.
Εδώ να πω ότι συμφωνώ απολύτως ότι στις Ηνωμένες Πολιτείες δεν έχει γίνει μεγάλη πρόοδος προς αυτή την κατεύθυνση, κυρίως διότι ήταν οι πρώτοι οι οποίοι έπρεπε να το αντιμετωπίσουν και πήρε πολύ χρόνο μέχρι να καταλάβουν όλες τις διαστάσεις του προβλήματος, αλλά και επειδή είναι ένα πάρα πολύ δύσκολο πρόβλημα, το οποίο δεν μπορεί εύκολα να περιοριστεί.
Δυστυχώς σήμερα, το νομικό πλαίσιο περιορίζει τις δυνατότητές μας, ειδικά σε ό,τι αφορά τη διαφήμιση και την προώθηση των παιγνίων μέσω του διαδικτύου, όπου η κείμενη νομοθεσία δεν προβλέπει τη δυνατότητα επιβολής της φραγής σε διαδικτυακούς τόπους, στους οποίους γίνεται διαφήμιση παράνομου στοιχήματος.
Έτσι, το μεγαλύτερο βάρος για τον περιορισμό της διαφήμισης, πέφτει στον Ο.Π.Α.Π. Το ισχύον νομοθετικό πλαίσιο έχει επιβάλλει ρητά, τόσο στις χορηγούμενες ενώσεις, όσο και σε αυτοτελώς χορηγούμενα αθλητικά σωματεία, τη συμβατική υποχρέωση να μην επιτρέπουν τη διαφήμιση προβολής στα στάδια εταιρειών, οι οποίες προσφέρουν παράνομο στοίχημα μέσω του διαδικτύου στην Ελλάδα. Βρισκόμαστε σε συνεχή επικοινωνία με την ηγεσία του Ο.Π.Α.Π. για να συνεχισθούν και να εντατικοποιηθούν αυτές οι προσπάθειες.
Επίσης, ο Ο.Π.Α.Π. διαπραγματεύεται συνεχώς με τα μέσα, τα οποία προβάλλουν διαφήμιση τέτοιων εταιρειών. Δηλαδή, χρησιμοποιεί τη δική του διαφημιστική δύναμη για να διοχετεύσει τη στοιχηματική δραστηριότητα σε νόμιμο καθεστώς και να περιορίσει τη διαφήμιση των άλλων εταιρειών. Και έχει καταφέρει αυτό το πράγμα σε ένα βαθμό.
Κλείνοντας, θέλω να σας ενημερώσω για τις δράσεις της Γενικής Γραμματείας Αθλητισμού, στις οποίες αναφερθήκατε. Μέχρι σήμερα, η Γενική Γραμματεία Αθλητισμού, όχι μόνο δεν προσπάθησε να ελέγξει τη διαφήμιση παράνομου στοιχήματος στους επιχορηγούμενους φορείς, αλλά δεν ήλεγχε καν τους επιχορηγούμενους φορείς. Πολύ συχνά βλέπαμε τη Γενική Γραμματεία Αθλητισμού να επιχορηγεί φορείς, οι οποίοι είχαν μέσα σωματεία-σφραγίδες, έπαιρναν «μαύρα» χρήματα, είχαν άλλες πηγές χρηματοδότησης, πολλές φορές παράνομες. Και η Γενική Γραμματεία Αθλητισμού δεν είχε καμία διαδικασία, μέσα από την οποία να ελέγχει τους φορείς, τους οποίους χρηματοδοτούσε.
Από την πρώτη ημέρα που αναλάβαμε, είπαμε ότι αυτό το καθεστώς θα το αλλάξουμε και στη Γενική Γραμματεία Αθλητισμού, αλλά και στη Γενική Γραμματεία Πολιτισμού που βρήκαμε το αντίστοιχο καθεστώς, δηλαδή οι χορηγήσεις γινόντουσαν χωρίς καμία διαδικασία αξιολόγησης των φορέων τους οποίους χρηματοδοτούσαμε.
Σήμερα, για να χρηματοδοτήσουμε κάποιον τέτοιον φορέα, αυτός ο φορέας θα οφείλει να μπαίνει στο Μητρώο Επιχορηγούμενων Φορέων, ένα μητρώο το οποίο είναι σχεδόν έτοιμο και πολύ σύντομα θα το βάλουμε σε λειτουργία. Αυτό το Μητρώο θα έχει αυστηρά κριτήρια, με τα οποία θα εντάσσεται ένας οργανισμός εκεί. Δηλαδή, ένας οργανισμός θα πρέπει να προσκομίζει μια σειρά από στοιχεία, μεταξύ των οποίων την ασφαλιστική και φορολογική του ενημερότητα, να περιγράφει το ιστορικό των δράσεων που έχει κάνει μέχρι τώρα και πώς αυτές είχαν ανταποδοτικό όφελος στο κοινωνικό σύνολο, να περιγράφει τη δράση για την οποία θέλει να επιχορηγηθεί, να καταθέτει τον προϋπολογισμό και να επιβάλει αναλυτικό απολογισμό - ώστε να ξέρουμε αν χρησιμοποίησε τα χρήματα για τους λόγους για τους οποίους τα πήρε- και βέβαια να μας λέει όλες τις άλλες πηγές χρηματοδότησής του.
Δεν μπορεί το ελληνικό κράτος να χρηματοδοτεί φορείς που παίρνουν άλλες παράνομες χρηματοδοτήσεις ή κάνουν παράνομη χρήση των χρημάτων που τους δίνουμε. Αυτό επιβάλλει η στοιχειώδης ευθύνη απέναντι στον Έλληνα πολίτη.
Στο πλαίσιο, λοιπόν, αυτό του Μητρώου των Επιχορηγούμενων Φορέων και στον αθλητισμό και στον πολιτισμό, σκοπεύουμε να μην επιχορηγείται από το κράτος, είτε άμεσα, είτε έμμεσα, κανένας φορέας που διαφημίζει με οποιονδήποτε τρόπο εταιρείες ηλεκτρονικού στοιχήματος ή άλλες παράνομες δράσεις. Είναι προφανές ότι ένα τέτοιο έγκλημα, με μια τέτοια δράση, που είναι καινούργια στη χώρα μας, δεν μπορεί να περιοριστεί με το υπάρχον εθνικό πλαίσιο, από τη μία μέρα στην άλλη.
(Στο σημείο αυτό χτυπάει το κουδούνι λήξης του χρόνου ομιλίας του κυρίου Υπουργού)
Εάν έχω ένα λεπτό, κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα να πω το εξής: Πολλές από τις ομιλίες σας εξέφρασαν την αίσθηση του κατ' επείγοντος γι' αυτό το θέμα και έχετε απόλυτο δίκιο. Αυτή τη στιγμή που μιλάμε, το ελληνικό δημόσιο χάνει έσοδα απ' αυτή τη δράση.
Νομίζω, όμως, ότι είναι ειρωνικό να συζητούμε για το ποιες θα έπρεπε να είναι οι προτεραιότητες του Υπουργείου Οικονομικών, όταν ξέρετε πάρα πολύ καλά την κατάσταση την οποία κληρονόμησε και αυτά τα οποία έπρεπε να φέρει στο τραπέζι. Τα νομοσχέδια που έχει φέρει το Υπουργείο Οικονομικών, πιστεύω ότι βάζουν τις σωστές προτεραιότητες για την ελληνική οικονομία.
Βεβαίως, η απώλεια αυτών των εσόδων είναι πάρα πολύ σημαντική και θα φέρουμε σύντομα ένα νομοσχέδιο, το οποίο θα προσπαθήσει να βάλει τάξη σ' αυτή την κατάσταση. Απλά, δεν θα είναι το συγκεκριμένο φορολογικό νομοσχέδιο, θα είναι ένα καινούργιο νομοσχέδιο που διέπει όλα τα τυχερά παιχνίδια.
Σας ευχαριστώ πολύ.
(Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του ΠΑ.ΣΟ.Κ.)
ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Βύρων Πολύδωρας): Ευχαριστούμε τον κύριο Υπουργό.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, έχω την τιμή να ανακοινώσω στο Σώμα ότι τη συνεδρίασή μας παρακολουθούν από τα άνω δυτικά θεωρεία της Βουλής, αφού προηγουμένως ξεναγήθηκαν στην Έκθεση της Αίθουσας «Ελευθέριος Βενιζέλος» και ενημερώθηκαν για την ιστορία του κτιρίου και τον τρόπο οργάνωσης και λειτουργίας της Βουλής, πενήντα τρεις μαθητές και μαθήτριες και τρεις εκπαιδευτικοί συνοδοί τους από Γυμνάσιο Σαρώνης Ρόδου.
Η Βουλή τους καλωσορίζει.
(Χειροκροτήματα από όλες τις πτέρυγες της Βουλής)
Το λόγο έχει ο Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος της Νέας Δημοκρατίας, κ. Κωνσταντίνος Τζαβάρας, για δώδεκα λεπτά.
Ορίστε, κύριε συνάδελφε, έχετε το λόγο.
ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΤΖΑΒΑΡΑΣ: Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε.
Πράγματι, κύριε Υπουργέ, η τελευταία αποστροφή της ομιλίας σας αναγνωρίζει τουλάχιστον ότι ήταν εύστοχη η επίκαιρη επερώτηση, με την οποία η ομάδα των Βουλευτών της Νέας Δημοκρατίας πέτυχε να ελέγξει κοινοβουλευτικά την Κυβέρνηση.
Και η, ομολογουμένως απ' όλες τις πλευρές, αναγνωριζόμενη ευπρέπειά σας είναι πράγματι κάτι που μας δίνει το δικαίωμα να αναφέρουμε πέντε σημεία τουλάχιστον που βλέπουμε ότι θα αποτελέσουν μια κατανοητή από την πλευρά μας κριτική, την οποία έχετε ανάγκη και ως πλειοψηφία στο Κοινοβούλιο, αλλά και ως Κυβέρνηση.
Γιατί ακούγοντάς σας, μου δημιουργήθηκε η εντύπωση ότι προσπαθείτε να αντιπαρέλθετε αυτό το τελευταίο ζήτημα, του ότι δηλαδή με αυτή την ολιγωρία της η Κυβέρνηση απώλεσε έσοδα, με τα οποία θα είχε την άνεση, εάν τα είχε εισπράξει, να μην είναι τόσο πολύ απειλητική και τόσο πολύ κραυγαλέα απάνθρωπη για τα εισοδήματα των ασθενεστέρων οικονομικά τάξεων.
Είναι βέβαιο -και κανένας επ' αυτού δεν μπορεί να έχει άλλη άποψη- το γεγονός ότι κληθήκατε σε κρίσιμες ώρες να διαχειριστείτε ένα πολύ μεγάλο ζήτημα, ένα ζήτημα που έχει ιστορική σημασία, ένα ζήτημα που πραγματικά θα πρέπει τουλάχιστον να σας οπλίσει με τη δύναμη που χρειάζεται σ' αυτές τις κρίσιμες ώρες για να επιχειρήσετε το πέρασμα σε μια νέα εποχή. Να ολοκληρώσετε εσείς τουλάχιστον, με πειστικότητα, αλλά και με αποτελεσματικούς χειρισμούς, τον ιστορικό κύκλο της μεταπολίτευσης, εκεί όπου πραγματικά αφέθηκαν ηγεσίες και λαός σε μια πρωτοφανή συσσώρευση πιο πολύ ελπίδας ότι μονίμως τα πράγματα θα πηγαίνουν προς το καλύτερο, παρά μιας στοιχειώδους αίσθησης του καθήκοντος για μια άνθιση παραγωγικών διαδικασιών, για μια ολόπλευρη και συντεταγμένη πορεία όλων των δυνάμεων αυτού του τόπου προς ένα ευρωπαϊκό γίγνεσθαι, εν όψει μιας ολοκλήρωσης.
Δυστυχώς, όμως -και πρέπει όλοι να το παραδεχθούμε και να μην παύουμε να το τονίζουμε- πλέον δεν μπορεί να παραγάγει άλλο η ιστορία αυτό το μοντέλο της ανάπτυξης, όχι μόνο της οικονομικής, αλλά και της συμβολικής, της πολιτικής και της πολιτιστικής. Η ιστορία πλέον αυτού του τόπου είναι συνδεδεμένη με την αποτελεσματικότητα των χειρισμών που η Κυβέρνηση είναι υποχρεωμένη να επιτελέσει.
Και βέβαια, δεν μπορεί κανείς, κύριε Υπουργέ, να αμφισβητήσει ότι οι καθυστερήσεις με τις οποίες χρεωθήκατε, είναι καθυστερήσεις στην αντιμετώπιση πολύ συγκεκριμένων ζητημάτων οικονομικής τάξεως, για τα οποία έπρεπε να είστε ή τουλάχιστον εσείς λέγατε ότι είστε έτοιμοι, με ένα συγκεκριμένο σχέδιο εξόδου από την κρίση, το οποίο δεν είδε ο ελληνικός λαός.
Επίσης, κακώς μέμφεσθε την προηγούμενη κυβέρνηση για αιτίες οι οποίες δεν αναφέρονται ή τουλάχιστον δεν έχουν σχέση μόνο με την πενταετία της. Γιατί αίφνης η ελληνική οικονομία δεν έγινε ήκιστα παραγωγική στα τέσσερα ή στα πέντε χρόνια της πρωθυπουργίας του Κώστα Καραμανλή.
(Στο σημείο αυτό την Προεδρική Έδρα καταλαμβάνει η Β' Αντιπρόεδρος της Βουλής κ. ΡΟΔΟΥΛΑ ΖΗΣΗ)
Γιατί επίσης, γνωρίζετε ότι οι συντεχνίες δεν απέκτησαν αυτήν την αχαλίνωτη διάθεση για διεκδικήσεις στα τέσσερα ή πέντε προηγούμενα χρόνια. Γιατί επίσης η λατρεία του πολιτικού κόστους και των κοινωνικών θυσιών, που κανένας δεν ήθελε να επιβάλλει σε αυτόν το λαό στη διάρκεια της μεταπολίτευσης, δεν επινοήθηκαν ξαφνικά τα τρία ή τέσσερα τελευταία χρόνια. Γι' αυτό, πάψτε επιτέλους να βρίσκετε αιτίες για να δικαιολογήσετε την παρουσία σας σε αυτήν, την πολύ δύσκολη πράγματι, κυβερνητική θητεία σε ό,τι αφορά το παρελθόν. Το παρελθόν, εάν πρέπει να το προσεγγίσουμε, οφείλουμε να το προσεγγίσουμε με ιστορικά εργαλεία, γιατί είναι πράγματι μεγάλο ζήτημα, αυτή η Κυβέρνηση να μπορέσει να πείσει τον ελληνικό λαό για αυτήν την εμπιστοσύνη με την οποία την έχει πιστώσει και όχι μόνο οι πολιτικές δυνάμεις, όχι μόνο οι κοινωνικές κατηγορίες, όχι μόνο και αυτοί ακόμα που εκπροσωπούν ή υπηρετούν τα μέσα μαζικού επηρεασμού και οι οποίοι σε άλλες εποχές, εάν η προηγούμενη κυβέρνηση ελάμβανε τα μέτρα που εσείς σήμερα λαμβάνετε, δεν θα είχε αφήσει τίποτα όρθιο σε αυτόν τον τόπο. Όλα αυτά πρέπει να τα εκτιμήσετε και σε όλα αυτά πρέπει να σκύψετε με πολύ μεγάλη προσοχή, εάν δεν θέλετε γρήγορα το πολιτικό κεφάλαιο το οποίο συγκεντρώσατε με τη βοήθεια και τη στήριξη του ελληνικού λαού να εξανεμιστεί.
Φοβούμαι -και το λέω με πολύ σεβασμό- κύριε Υπουργέ, ότι περί πολλά τυρβάζετε και μεριμνάτε, ενός, όμως, πράγματος έχετε χρεία, του πώς πραγματικά θα χειριστείτε ζητήματα σαν αυτό που σας έθεσε η συγκεκριμένη επερώτηση. Γιατί από αυτό ακριβώς το συγκεκριμένο σημείο μιας οικονομικής πολιτικής που θα φορολογούσε δίκαια τα στοιχήματα που παίζονται στο διαδικτυακό χώρο, θα είχατε την ευκαιρία να έχετε ανακουφίσει τα ταμεία του κράτους με ποσά της τάξεως του 1,5 ή των 2 δισεκατομμυρίων ευρώ. Σήμερα έρχεστε και λέγοντάς μας χίλια μύρια όσα επ' αυτού, αυτό που προσπαθούμε να σας αποσπάσουμε είναι τουλάχιστον η υπόσχεση ότι θα το δείτε, ότι θα το φροντίσετε, ότι θα κάνετε μία αποτελεσματική πολιτική για να υπάρξει και από εκεί μία ωφέλεια.
Το λέω για να δείτε, λοιπόν, ότι και από αυτήν την άποψη η Αξιωματική Αντιπολίτευση έχει μεγαλύτερη συνείδηση και μεγαλύτερη συναίσθηση της κρισιμότητας των περιστάσεων και των συνθηκών που περνάει ο τόπος. Και το λέω αυτό, πιο πολύ έχοντας στο μυαλό μου και μια σειρά γεγονότα, τα οποία μάλλον έχουν οδηγήσει και τον τόπο, αλλά και από την κριτική που ήδη έχει αρχίσει να σας γίνεται, παρ' όλο το βραχύ χρόνο που κυβερνάτε, σε μία απογοήτευση.
Πριν από ένα μήνα -πρέπει να ήταν στις 16 Φεβρουαρίου- είδαμε με προεδρικό διάταγμα, μετά από πρόταση του Υπουργού Διαφάνειας, να χαρίζονται ποινές σε εμπόρους ναρκωτικών, να απαλλάσσονται από τις ποινές και τις συνέπειές τους πολιτικοί φίλοι της κυβερνώσας παράταξης, οι οποίοι είχαν καταδικαστεί για αγορανομικά εγκλήματα.
Είδαμε επίσης και άλλου τέτοιου είδους παροχές σε ημετέρους. Και ερωτούμε: Άραγε, εσείς που κατηγορήσατε και εξακολουθείτε να κατηγορείτε για φαυλοκρατία την απελθούσα κυβέρνηση, εξακολουθείτε με τα ίδια μέσα να αγωνίζεστε για ένα καλύτερο μέλλον αυτού του τόπου; Και δεύτερον. Υπήρξε και επίσης μία άλλη αλλαγή, που είναι η επαναφορά του τόπου στις πιο δύσκολες περιστάσεις του λαϊκισμού, της ευνοιοκρατίας και των πελατειακών σχέσεων.
Συνεχίσατε και στο Υπουργείο Εθνικής Άμυνας να ανακαλείτε από την απομαχία, από την εφεδρεία στην ενεργό υπηρεσία τους κομματικούς σας φίλους. Άρα με αυτόν τον τρόπο θα περάσουμε τη χώρα στη νέα εποχή, σε αυτήν την εποχή, η οποία σημειώνει το τέλος του δημοκρατικού συρφετού της μεταπολίτευσης, όπως χαρακτηριστικά τον έχει ονομάσει ο γνωστός εθνικός τροβαδούρος;
Ένα ακόμα πιο σπουδαίο, πολύ πιο σοβαρό και πολύ, αν θέλετε, πιο σημαντικό. Φέρνετε αύριο και θα συζητηθεί στην ολομέλεια του Κοινοβουλίου μία τροπολογία, η οποία ανατρέπει τις ισορροπίες του πολιτεύματος και δημιουργεί αρμοδιότητες που έχουν σχέση με συναλλακτικά καθήκοντα και οικονομικές δραστηριότητες υπέρ του Πρωθυπουργού της χώρας. Παραβιάσατε κατάφορα το άρθρο 82 του Συντάγματος, με το οποίο ο Πρωθυπουργός ως κρατικό όργανο που ανάγει τη δημοκρατική νομιμοποίησή του απευθείας στο λαό, αντί να κατευθύνει τις προσπάθειες της Κυβέρνησης σε ένα συγκεκριμένο στόχο που έχει σχέση με τις προγραμματικές δεσμεύσεις της παράταξής του και του κόμματός του, αντί να υπηρετεί τον τόπο και να προσπαθεί να ανταποκριθεί στα ιστορικής σημασίας, μεγάλης σημασίας καθήκοντά του, προσπαθεί υπέρ του να μεταβάλει τις ισορροπίες των εξουσιών και να δημιουργήσει τη δυνατότητα να αναθέτει σε φυσικά και νομικά πρόσωπα, ημεδαπά ή αλλοδαπά, την εκπόνηση μελετών και την προμήθεια υπηρεσιών, που για πρώτη φορά συμβαίνει σε αυτόν τον τόπο και πιστεύω να μην υπάρχει κανένα αντίστοιχο φαινόμενο σε όλη την πολιτισμένη δημοκρατική οικουμένη.
Ερωτώ: Με αυτόν τον τρόπο θα κυβερνήσετε; Νομίζω, λοιπόν, ότι θα πρέπει κάποια στιγμή να κρατήσετε αποστάσεις και από τον κομματικό ναρκισσισμό, με τον οποίο έχετε εισβάλλει κυριολεκτικά στην ιστορική πραγματικότητα που αρχίζει να διαμορφώνεται μετά την 5η Οκτωβρίου του 2009 και κυρίως, θα πρέπει εδώ στη Βουλή να έχετε την υπομονή και κυρίως τη δημοκρατική ευαισθησία να ακούτε τον ήχο και τον παλμό του δημοκρατικά οργανωμένου αυτού πολιτεύματος, ο οποίος διά μέσου των αντιπροσώπων του λαού, δίνει τη δυνατότητα σε όλους τους Υπουργούς και να απαντούν, αλλά κυρίως να σέβονται τη δημοκρατία ως πολίτευμα, ως πολίτευμα ίσων και ως πολίτευμα ελευθέρων πολιτών.
Είναι πράγματι κραυγαλέα η απουσία του Υπουργού Οικονομικών. Δεν μπορεί να ισοφαριστεί από την εξυπηρέτηση του οποιουδήποτε άλλου καθήκοντος, το οποίο τον απασχολεί από τα πραγματικά δύσκολα καθήκοντα που έχει αναλάβει να διεκπεραιώσει, αλλά αυτή η απουσία δείχνει περιφρόνηση στο Κοινοβούλιο. Και για ένα κόμμα σαν εσάς που ισχυρίζεστε ότι αποτελείτε μία δημοκρατική παράταξη, αυτό είναι πράγματι ένα σημείο μεγάλης ντροπής.
Τίποτα άλλο. Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε.
(Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας)
ΠΡΟΕΔΡΕΥΟΥΣΑ (Ροδούλα Ζήση): Ευχαριστούμε τον Κοινοβουλευτικό Εκπρόσωπο της Νέας Δημοκρατίας τον κ. Τζαβάρα.
Το λόγο έχει τώρα ο Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος του Πανελληνίου Σοσιαλιστικού Κινήματος κ. Πέτρος Ευθυμίου.
ΠΕΤΡΟΣ ΕΥΘΥΜΙΟΥ: Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, τυχαίνει στη ζωή μου να μην έχω παίξει ποτέ στοίχημα, να μην πιστεύω σε αυτού του είδους τα τυχερά παιγνίδια και σήμερα νιώθω απόλυτα δικαιωμένος γι' αυτήν την επιλογή μου.
Σκεφθείτε αν κάποιος Έλληνας άκουγε ότι υπάρχει μία συγκεκριμένη επερώτηση της Νέας Δημοκρατίας για ένα ζήτημα και ότι εγείρεται ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος της Νέας Δημοκρατίας και επί δώδεκα λεπτά δεν μιλάει για την επερώτηση. Θα έχαναν όλοι οι Έλληνες το στοίχημα. Ποιος θα πίστευε ότι ο εκπρόσωπος ενός κόμματος που καλείται να προασπίσει, να αναδείξει το βαθύτερο περιεχόμενο μιας ερώτησης για συγκεκριμένο θέμα, θα αγόρευε δώδεκα λεπτά και δεν θα υπήρχε το συγκεκριμένο θέμα. Θα είχαν καταστραφεί όλοι οι τζογαδόροι. Ενδεχομένως επέλεξε ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος αυτήν τη μέθοδο για να δώσει ένα γερό μάθημα στους τζογαδόρους να μην πιστεύουν ποτέ ότι το Κοινοβούλιο έχει κανόνες, ότι έχουμε δεσμεύσεις να μιλάμε για συγκεκριμένα θέματα, με συγκεκριμένες θέσεις και άρα υπάρχει ένα μάθημα για τους τζογαδόρους. Υποθέτω ότι αυτή ήταν η επιλογή.
Επειδή όμως έχουμε δεσμεύσεις και στη ζωή μας και στο Κοινοβούλιο να μιλάμε για τα συγκεκριμένα, θα ξεκινήσω από τα συγκεκριμένα. Και επειδή επέρχεται ο κ. Χαραλάμπους από το Κ.Κ.Ε., είμαι βέβαιος ότι θα μπορούσαμε να ξεκινήσουμε από τα θεμελιώδη. Σήμερα δεν έχετε ορισθεί, κύριε Χαραλάμπους, εσείς κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος;
ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΣ ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΥΣ: Ναι, κύριε συνάδελφε.
ΠΕΤΡΟΣ ΕΥΘΥΜΙΟΥ: Πρέπει να είναι νόμιμος ο τζόγος; Διότι θα ακούσουμε ότι ο τζόγος είναι μία έκφραση της καπιταλιστικής κοινωνίας και αν λύσουμε τις αντιφάσεις του καπιταλισμού, θα τελειώσουμε και με το τζόγο, γι' αυτό ας τελειώσουμε και με τον καπιταλισμό.
Το παράδοξο είναι ότι δεν υπάρχει τύπος ανθρώπινης κοινωνίας και σίγουρα -το ξέρουμε από την αρχαϊκή περίοδο, από τον Όμηρο, από τα αγγεία, από μαρτυρίες- δεν υπάρχει τύπος αρχαϊκής κοινωνίας σε όλο τον πλανήτη που να μην περιλαμβάνει τον τζόγο. Είναι φαίνεται όντως ένα κομμάτι της ανθρώπινης φύσης, που παίρνει και κοινωνική μορφή. Άρα, έχει γίνει σύμβαση από όλους ότι από την ώρα που θα αναπτυχθεί ως πλευρά της ανθρώπινης φύσης και ως κοινωνικό φαινόμενο, πρέπει να μιλήσουμε για τον τρόπο ελέγχου του τζόγου. Και λέω ελέγχου γιατί έχει -εγώ θα συμφωνήσω με όλους τους αγορητές της Νέας Δημοκρατίας σ' αυτό- βαρύτατες κοινωνικές επιπτώσεις. Δεν χρειάζεται να πάμε στον «Παίκτη» του Ντοστογιέφσκι, ούτε χρειάζεται να πάμε στον αγαπημένο συγγραφέα του κ. Τζαβάρα, τον Μισέλ Φουκώ, που έλεγε ότι στην πραγματικότητα όποιος τζογάρει πιστεύει στο Θεό και αναζητά μία δικαίωση, θέλει εκεί να δικαιωθεί από τις αδικίες της ζωής.
Αυτό που ξέρουμε, λοιπόν, είναι ότι πέρα από όλες αυτές τις επενδύσεις του υπαρξιακού βάθους υπάρχει το ζήτημα ότι ο τζόγος πρέπει να είναι ελεγχόμενος, διότι έχει απίστευτα βαθιές κοινωνικές επιπτώσεις. Χρειάζεται μόνο αυτή τη συμφωνία; Χρειάζεται κάτι παραπάνω. Χρειάζεται να έχουμε υπ' όψιν μας το πεδίο που καλούμαστε να οργανώσουμε τη συζήτηση.
Το πεδίο πλέον είναι σαφές, είναι ρητό. Έχουμε την απόφαση CE 02/0,7 του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων που αναγνωρίζει όχι μόνο το δικαίωμα του κρατικού μονοπωλίου σε ό,τι γνωρίζαμε ως τώρα τζόγου, αλλά και το δικαίωμα του κρατικού μονοπωλίου και στο διαδικτυακό τζόγο, δηλαδή στο να παίζει κανείς μέσω του διαδικτύου.
Αυτή η πρόσφατη απόφαση του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εξηγεί το γιατί εδώ σήμερα έχει αναλάβει -όπως ούτως ή άλλως το Σύνταγμα του αναγνωρίζει και του επιδαψιλεύει- το βάρος της απάντησης σε ένα τόσο σημαντικό θέμα ο αρμόδιος Υπουργός Πολιτισμού και Αθλητισμού που εποπτεύει τον ΟΠΑΠ. Διότι, αγαπητοί συνάδελφοι της Νέας Δημοκρατίας, δεν μπορούμε σε κανένα θέμα να βάλουμε το κάρο πριν από το άλογο.
Για να φθάσουμε να φορολογήσουμε τον παράνομο τζόγο πρέπει πρώτα από όλα να δούμε τον τρόπο που θα ασκήσουμε το προνόμιο του κρατικού μονοπωλίου στην οργάνωση του διαδικτυακού τζόγου. Και αυτό φυσικά, θα περάσει μέσα από τον ΟΠΑΠ, ο οποίος θα αποφασίσει φυσικά με στενή συνεργασία όλων των κυβερνητικών τομέων, δηλαδή στενή συνεργασία Υπουργείου Πολιτισμού και Υπουργείου Οικονομίας, τον τρόπο που θα οργανωθεί αυτή η περιοχή υπό τον έλεγχο του Κράτους, ώστε να μην επιτραπεί ούτε η απάτη, ούτε η εκμετάλλευση των πολιτών, ούτε η εκμετάλλευση ανηλίκων, ούτε η καταστροφή οικογενειών και προφανώς να αντληθούν τα νόμιμα έσοδα μέσω της φορολόγησης του ελληνικού δημοσίου. Διότι ένας λόγος που ανθεί ο παράνομος τζόγος είναι ακριβώς ότι μη καταβάλλοντας φορολογία, δίνει και μεγαλύτερες αποδόσεις στους παίκτες.
Και ο Υπουργός ήταν απόλυτα σαφής, συγκεκριμένος και ευθύς, ότι προτεραιότητα είναι και η οργάνωση αυτού του πεδίου υπό τον έλεγχο του Κράτους και φυσικά με τη διασφάλιση όλων αυτών των όψεων, η άντληση του οικονομικού οφέλους, που κανείς δεν πρέπει να το προτάξει μπρος και πριν από όλα στην κοινωνική λύση ενός παράνομου τζόγου -που ήδη ορισμένοι αγορητές της Νέας Δημοκρατίας ορθά επεσήμαναν- έχει τη μείζονα απειλή που επεσήμανε και ο Υπουργός. Δηλαδή, ότι ένας τζόγος που μπαίνει μέσα στο σπίτι, που ασκείται με τεράστια φυσικότητα στην καθημερινότητα του ανθρώπου, που περιλαμβάνει από τη νοικοκυρά έως τον ανήλικο, είναι ο χειρότερα επικίνδυνος τζόγος.
(Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή)
Ένα λεπτό μόνο, κυρία Πρόεδρε.
Άρα, δεν μπορούμε να προτάξουμε το οικονομικό στοιχείο. Πρέπει να προτάξουμε το κοινωνικό, την αποτελεσματικότητα στον έλεγχο αυτής της παράνομης διαδικασίας μέσω του διαδικτύου, η οποία έχει βαθύτατα υπονομευτικό χαρακτήρα στη συνοχή και οικογενειών και ανθρώπινων προσωπικοτήτων.
Επομένως, για να κλείσω και εγώ, αν αγαπητοί φίλοι, μη ων ενήμερος σε όλες τις όψεις, αλλά παρακολουθώντας και έχοντας έναν ισχυρό φάκελο, δεχθούμε ότι η εκτίναξη του παράνομου τζόγου είναι κατά σύμπτωση την περίοδο 2004-2009, παρακαλώ αυτές οι ακρότητες του τύπου τι κάνει η Κυβέρνηση του ΠΑ.ΣΟ.Κ. γι' αυτό το τρομερό ζήτημα, γιατί ολιγωρεί, θα μπορούσαν να ήταν τουλάχιστον πιο μετριοπαθείς. Διότι είναι ακριβώς αυτό που δεν εισάγει ένα στοιχείο στη δημοκρατία αναγκαίο, να υπάρχει ακρίβεια στα στοιχεία και η οποία να οδηγεί αντίστοιχα τις πολιτικές συμπεριφορές.
Όπως εξήγησε ο κ. Γερουλάνος το θεωρούμε ουσιώδες και πρωτεύον, δεσμευόμαστε σε άμεσες δράσεις με αυτή τη σειρά, όπως την περιγράφουμε, ώστε να έχουμε προστασία της κοινωνίας και όφελος της οικο